FbTelugu

గుండె గుండెకో కథ.. తీరని వ్యథ

‘‘ అతడి పేరు సోందు. కొత్తపేటలో సోడాబండి నడుపుకునే వాడు. అతడికి ఇద్దరు కొడుకులు, ఒక కూతురు. వారు ఓ ప్రైవేటు పాఠశాలలో చదువుకుంటున్నారు. సోడాబండి ద్వారా రోజుకు రూ.300 సంపాదించేవాడు.

ఆ డబ్బుతోనే కుటుంబాన్ని నడుపుతున్నాడు. ఇప్పుడు లాక్‌డౌన్‌ కాలంలో సోడాబండి ఇంటికే పరిమితమైంది. తినడానికి తిండిలేదు. రేషన్‌కార్డుకు యేడాది క్రితం దరఖాస్తు చేసుకున్నాడు. కానీ, ఇంతవరకు రాలేదు. దీంతో రేషన్‌ బియ్యం కూడా రాలేదు. కుటుంబం పడుతున్న ఆకలిబాధ చూడలేక రోడ్డుమీదకు వెళ్లి దాతలు పంచుతున్న ఆహార పొట్లాలు తీసుకొచ్చి కుటుంబ సభ్యులను పోషించుకుంటున్నాడు.

‘‘ దిల్‌సుఖ్‌నగర్‌కు చెందిన సునీల్‌ పక్షవాతంతో మూడేళ్ల క్రితం మంచాన పడ్డాడు. ఆయన భార్య నాలుగిళ్లలో పాచీపని చేస్తోంది. అతడికి ఒక కుమారుడు, ఒక కూతురు. కుమారుడు ఓ మెకానిక్‌ షెడ్‌లో పనిచేసేవాడు. కూతురు తన తల్లితో పాటు ఇళ్లలో పనిచేసేది. కానీ, ఇప్పుడు లాక్‌డౌన్‌ కాలంలో మెకానిక్‌ షెడ్లు మూతపడ్డాయి. మేస్త్రీ అతడికిచ్చే నెల జీతం ఇవ్వలేదు. సునీల్‌ భార్య, కూతురును అపార్ట్‌మెంటు వాళ్లు పనికి రావద్దన్నారు.

దీంతో ఆ కుటుంబం అంతా ఆకలితో అలమటిస్తోంది.’’ కేవలం ఇది ఈ రెండు కుటుంబాల పరిస్థితే కాదు. దేశంలో చాలా కుటుంబాల పరిస్థితి ఇలాగే ఉంది. దాతలే వారికి దేవుళ్లయ్యారు. రోజువారి కూలి పనులు చేసుకునే వారి నుంచి ఓ మోస్తరు ప్రైవేటు ఉద్యోగాలు చేసే వారిదాకా ఇదే పరిస్థితి. కరోనా కరాళ నృత్యం చేస్తోంది. ప్రత్యేకించి హైదరాబాద్‌ నగరంలో వేగాన్ని పెంచింది. దీంతో ఎక్కడెక్కడి నుంచో పొట్ట చేతపట్టుకొని వచ్చిన వారు జానెడు పొట్టను నింపుకునేందుకు పడరాని పాట్లు పడుతున్నారు.

ప్రభుత్వాలు లక్షల కోట్లు కుమ్మరిస్తున్నామని చెబుతున్నా అవేవీ అభాగ్యులను ఆదుకునే పరిస్థితి కనిపించడం లేదు. కేవలం రేషన్‌కార్డు దారులకు అందే బియ్యం తప్ప ఇంకా ఏ విధంగానూ పేదలకు సాయం అందడం లేదన్న విమర్శలు వినిపిస్తున్నాయి. మొత్తానికి పేదల జీవితాలకు ఈ లాక్‌డౌన్‌ ఓ మహమ్మారిలా మారిందని వారు ఆవేదన చెందుతున్నారు. చిరు వ్యాపారుల జీవితాలు చితికిపోయాయి. చిరు ఉద్యోగుల కొలువులు ఊడిపోయాయి. ఉపాధి మార్గాలు మూసుకుపోయాయి. ఇప్పుడు ఇలాంటి వర్గాలన్నీ రోడ్డుమీద పడ్డాయి. ఆదుకునే దాతల కోసం ఆ కళ్లు ఆశగా ఎదురుచూస్తున్నాయి.

You might also like